T-99 doet Route 66-romantiek herleven

Het is half drie zondagmorgen. Iedereen loopt op zijn wenkbrauwen na drie dagen Eurosonic en Noorderslag. Maar we zijn er nog niet. Het Amsterdamse trio T-99 staat in de Grolsch foyer klaar voor vertrek. Waar ze precies heen gaan is nog een verassing. Het vertrekpunt is blues. De reis gaat over de Mother Road via boogie, country, rock, swing en jazz naar onverkend gebied.

Ondanks de vermoeidheid van het trouwe Noorderslagpubliek loopt het voor het podium toch nog redelijk vol. Nadat de laatste bezwete bezoekers van Opgezwolle de Buma-Stemra zaal verlaten, begint het nog fris uitziende T-99 aan het laatste concert van de avond. Het voorkomen van de bandleden in hun zwarte rokkostuums met hoed brengt je even terug in de tijd. Met de inzet van het eerste nummer is de authentieke sfeer van een saloon uit de wildwestfilm compleet.

De enigszins exotisch uitziende gitarist Mischa den Haring neemt samen met de drummer de leadzang voor zijn rekening. Zijn gitaar ziet eruit alsof hij jarenlang in een oude kroeg in Texas heeft gehangen en klinkt in de rappe handen van de getalenteerde frontman heerlijk rauw. Drummer Martin de Ruiter heeft een kartonnen doos als tweede snaredrum aan zijn uitrusting toegevoegd. Aan de hi-hat is een beatring bevestigd en met sambaballen in zijn hand drumt hij ongestoord door. Op contrabas houdt Donné la Fontaine het hele zaakje superstrak bij elkaar. Deze mannen zijn origineel en blijven het publiek tot in de late uurtjes boeien. Een veelbelovende afsluiter die de toeschouwers met een rozig gevoel de Oosterpoort deed verlaten.

Toegevoegd op 16.01.06 door Laura van Eerten